Toxic: A Fairy Tale for Grown-Ups இயக்குநர் கீது மோகன்தாஸ் இயக்கத்தில், யஷ், நயன்தாரா, கியாரா அத்வானி, ஹுமா குரேஷி உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ள கேங்ஸ்டர் ஆக்ஷன் திரைப்படம். 2026 ஆகஸ்ட் 26 அன்று வெளியான இப்படம், யஷ் ரசிகர்களிடையே மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது.
1947-ம் ஆண்டு கோவாவை பின்னணியாகக் கொண்டு தொடங்கும் கதை, பல ஆண்டுகளைக் கடந்து செல்லும் கேங்ஸ்டர் உலகத்தைச் சுற்றி நகர்கிறது. யஷ் ராயா மற்றும் டிக்கெட் என இரட்டை வேடங்களில் நடித்திருக்கிறார். தந்தை–மகன் உறவு, அதிகாரம், பழிவாங்குதல், வன்முறை என பல அடுக்குகளை கதை கொண்டிருந்தாலும், அதன் மையத்தில் ராயா கதாபாத்திரமே முழுமையாக ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது.
யஷ் வழக்கம்போல் தனது ஸ்கிரீன் பிரசன்ஸால் படத்தைத் தாங்குகிறார். குறிப்பாக ஆக்ஷன் காட்சிகளிலும் மாஸ் தருணங்களிலும் அவரது உடல்மொழியும் நடிப்பும் ரசிகர்களை கவரக்கூடியதாக இருக்கிறது. பல விமர்சனங்களிலும் யஷின் நடிப்பும், ஆக்ஷன் காட்சிகளும் படத்தின் முக்கிய பலமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
படத்தின் மற்றொரு பலம் அதன் விஷுவல் ட்ரீட்மென்ட். இருண்ட நிறங்கள், பிரம்மாண்டமான செட்கள், கேங்ஸ்டர் உலகத்தின் வடிவமைப்பு மற்றும் ஆக்ஷன் காட்சிகள் ஆகியவை பெரிய திரையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. கீது மோகன்தாஸ் தனது தனித்துவமான இயக்குநர் பாணியை ஒரு பெரிய கமர்ஷியல் படத்துக்குள் கொண்டு வர முயன்றிருக்கிறார்.
ஆனால் இங்குதான் படத்தின் மிகப்பெரிய பிரச்சினையும் வருகிறது. பிரம்மாண்டமான காட்சிகளுக்கும் கதையின் ஆழத்துக்கும் இடையே சமநிலை இல்லை. கதை பல இடங்களில் மெதுவாக நகர்கிறது. 3 மணி நேரத்துக்கும் மேலான நீளம் சில காட்சிகளில் சோர்வை ஏற்படுத்துகிறது. கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை ஆழமாக பதிவு செய்யாமல், அதிகப்படியான வன்முறை மற்றும் ஸ்டைலிஷ் காட்சிகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருப்பதாக விமர்சனங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
பெண் கதாபாத்திரங்களும் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வலுவாக எழுதப்படவில்லை என்ற விமர்சனமும் உள்ளது. குறிப்பாக இத்தனை பெரிய நடிகர்கள் இடம்பெற்றிருந்தும், அவர்களது கதாபாத்திரங்களுக்கான உணர்ச்சிப்பூர்வமான அழுத்தம் குறைவாக இருப்பது படத்தின் குறையாக தெரிகிறது.
Toxic-ன் மிகப்பெரிய சிக்கல் என்னவென்றால், கதை சொல்ல வேண்டிய இடத்தில் ஸ்டைலும், உணர்ச்சியை உருவாக்க வேண்டிய இடத்தில் வன்முறையும் முன்னிலைக்கு வந்துவிடுகிறது. அதனால் ஒரு வித்தியாசமான கேங்ஸ்டர் கதையாக உருவாகியிருக்க வேண்டிய படம், சில நேரங்களில் நீண்ட மாஸ் ஆக்ஷன் காட்சிகளின் தொகுப்பாக மாறுகிறது. விமர்சகர்களிடையே படத்திற்கு கலவையான வரவேற்பு கிடைத்திருப்பதற்கும் இதுவே முக்கிய காரணம்.
இருப்பினும், வழக்கமான கமர்ஷியல் சினிமாவைத் தாண்டி ஒரு வித்தியாசமான உலகத்தை உருவாக்க முயன்றிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. கீது மோகன்தாஸின் பார்வையும், யஷின் திரை ஆளுமையும் இணைந்திருப்பது படத்தை தனித்துவமாக்குகிறது.
மொத்தத்தில், Toxic ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆக்ஷன் அனுபவத்தை கொடுக்கிறது. ஆனால் அந்த பிரம்மாண்டத்திற்கு இணையான வலுவான திரைக்கதை இல்லாததால், எதிர்பார்த்த அளவுக்கு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தவறுகிறது.